İnmenin tarihi, aniden felç geçiren veya konuşma güçlüğü çeken kişilerin kayıtlarının bulunduğu antik çağlara dayanır. Tarih boyunca inmeler, 19. yüzyılda nedenleri ve mekanizmaları daha derinlemesine anlaşılana kadar genellikle gizemli olaylar olarak görülmüştür. Bu dönemde, iskemik ve hemorajik inmelerin tanımlanmasına yardımcı olan çeşitli tıbbi gelişmeler kaydedilmiştir. 20. yüzyılda bilgisayarlı tomografi (BT) ve manyetik rezonans görüntüleme (MRG) gibi görüntüleme tekniklerinin geliştirilmesi, daha doğru teşhis ve tedaviyi mümkün kılmıştır. İnme rehabilitasyonu da bu dönemde hastaların iyileşmesini desteklemek için gelişmiştir. Günümüzde inmeler iyi anlaşılmış olup, önleyici tedbirler ve tıbbi müdahaleler inme risklerini azaltmada ve etkilenenlerin yaşam kalitesini iyileştirmede önemli bir rol oynamaktadır.